شماره تماس: ۰۹۱۹۰۳۹۶۶۴۳

رقص قایتاغی

­رقص قایتاغی:

رقص قایتاغی:يکي از مشهورترين، زيباترين، سريع­ترين و ريتميک­ترين رقص­هاي آذربايجان است.

 اين رقص مردمي آذربايجاني يک نوع رقص هيجاني مردانه و با مؤلفه ­هاي قهرمانانه، توسط مردان بصورت انفرادي، دونفره و گروهي اجرا مي­شود.

منشأ اين رقص، به تحقيق که با “قايتاق­ها” مرتبط است. ريتم ملايم اين رقص در شروع ،رفته رفته تندتر مي­شود.

ملودي اين رقص عمدتا توسط”زورناچي” بصورت گروهي اجرا مي­شود.

قايتاغي در آذربايجان به”هنگ لزگي” مشهور است.

 در قفقاز شمالي و در بين اهالي “زاقافقازييا”، به صورت وسيعي گسترش يافته است.

در گرجستان “کارتولي،لئکوري” ناميده مي­شود. به عقيده کمال حسن اوف اين رقص مباحثه برانگيزترين رقص است.

با توجه به ماهيت رقص و ريتم وحرکتهايش به لزگي عادي قرابت دارد.

حسن اوف سپس با استناد به “گلستان ارم” اثر عباسقلي آقا باکيخانوف مي­گويد:” قايتاق يکي از سه ايالت داغستان بوده است.”

 سپس به اين نتيجه رسيده که يکي از قبايل داغستان، که قبيله قايتاق بوده، پديدآورنده اين رقص بوده است.

براي قايتاغی­هاي مختلف
حرکت­هاي عيني مختلفي وجود دارد که عبارتند از: انواع متفاوت گردش­ها و آرايش­ها (هره لنمه) از جمله ايستادن و پريدن روي پنجه پا، حرکت به صورت سريع و متداول (سوزمک) بي آنکه شانه­ها حرکت داشته باشند، حرکت بازوان و نهايتا شباهت پوشش رقاصان.

اين رقص با نام هاي ديگر هفت برادر (يئددي قارداش)، رقص پسران (اوغلانلار رقصي) و سه دوست (اوچ دوست) مشهور است.

موسيقيداناني از قبيل عزيز حاج بيگوف، توفيق قلييئف، رشيد افندييئف، رائوف حاج بيگوف بر اساس اين رقص­ها، اثرهايي ماندگار خلق نموده­اند.

قايتاغ­ها چه کساني هستند؟ خود را “قايداکلان” مي نامند و يک گروه قومي کوچک از “دارگين­ها” هستند. و به زبان دارگين و گويش قايتاغ تکلم مي­نمايند.

رقص قایتاغی

در جنوب و شرق داغستان زندگي مي­کنند و دين آنها اسلام است.

به عقيده ما لغت ” قايتاغ” منشأ ترکي دارد. شايد از قبايل ترک آسميله شده ملل و قوم­هاي ديگرند.

 اين لغت از دو قسمت تشکيل شده است؛ قاي + تاغ . بخش اول در ترکي قديم داراي معناي متعدد است.

محکم، پرتوان، چابک ، بلند و مستحکم و … شکل تغيير يافته آن لغت “قاز” مي باشد. اين کلمه در قافقاز ديده مي­شود و در کلمه قازليق داغي (کوه قازليق) که در داستان­هاي دده قورقود به آن
برمي­خوريم.

قسمت دوم کلمه يعني “تاغ/تاق” به معناي روي هم گذاشته شده، طبقه طبقه، جرگه، صف، سلسله وار و هم چنين قله کوه و يا خود کوه مي باشد.

بنابر اين معناي کلمه قايتاغ از قرار زير مي باشد؛ محکم بستن، محکم بافته شده، صف فشرده، رديف منظم، و محکم تنيدن.

اگر آن را از معناي قاييتماق (برگشتن) بدانيم، اين کلمه به معناي برگشت و بازگشتن نيز مي­دهد.

رقص آذری شمال تهران

بهترین دوره‌های آموزش رقص آذری (لزگی) در تهران

– کاملا اصولی

– ویژه آقایان (مربی آقا) و بانوان (مربی خانم)

رقص آذری در تهران

– از مبتدی تا پیشرفته

– به صورت عمومی و خصوصی

– طراحی و آموزش رقص عروس و داماد

 

 

پشتیبانی آنلاین